Finale Benelux Cup Watersley Sittard 23/24-09-’17; podium voor Jack Piels!

//Finale Benelux Cup Watersley Sittard 23/24-09-’17; podium voor Jack Piels!

Finale Benelux Cup Watersley Sittard 23/24-09-’17; podium voor Jack Piels!

Finaledag Benelux cup op de Watersley in Sittard

(verslag door Jack Piels)

Een pittige ronde met veelal korte steile klimmetjes, bochtige afdalingen een rockgarden, bultje met boomstammen, zandbak en een asfaltklim met een lusje door het bos om te herstellen. De start 12.32 u was 2 min later als de 40+ klasse met daarin voor onze club uitkomend Harrie, Peter en Luuk.

Het doel was top 5 rijden om een derde plaats te behalen in het eindklassement. Na het startschot kwam ik goed van voor te zitten op de asfaltklim en eventjes de kop gepakt. Helaas niet voor lang. Ik ging als derde de single-track op, met nog twee anderen in mijn wiel. Na een halve ronde nam ik de tweede positie over. Daarna kwam ik Luuk al bij, die ik nog net voor een single-track voorbij kon. Hierdoor werden mijn achtervolgers even geblokt, zodat ik een gaatje kreeg. De achtervolgende Belg was echter toch weer razendsnel terug in mijn wiel, maar de andere heb ik daarna niet meer gezien. De volgende rondes kon ik nummer 3 van de wedstrijd niet uit mijn wiel krijgen. In de loop van de wedstrijd passeerde ik Peter die in de afdalingen weer aardig dicht bij kon komen maar in de klimmen toch weer meer terrein moest toegeven. Op een gegeven moment hoorde ik het zo herkenbare rateltje van Peter zijn tune naven niet meer. Met het ingaan van de laatste ronde was de situatie nog niet gewijzigd. Nummer 1 was allang uit zicht, ik als tweede en nummer 3 in mijn wiel We reden zo de laatste ronde in. De rest van het veld was ver achter ons. Op het eind van de asfaltklim demarreerde de Belg die al die tijd in mijn of tegen mijn achterwiel zat, geen woord Nederlands sprak en alleen zijn benen liet spreken. Ik moest even passen. In het bos kon ik weer langzaam naar hem toe rijden en voordat we het bos uit waren, zat ik weer in zijn wiel. Toen hij merkte dat ik weer in zijn wiel zat, gaf hij weer extra gas bij en ik probeerde hem te volgen. Maar ai! Ik voelde wat in mijn benen. Een lichte kramp diende zich aan. Ik moest toch iets druk van de pedalen afhalen en zo kon hij alsnog wegrijden. Uiteindelijk was hij ook niet meer in te halen. De finish was al daar. Het verschil was maar een tiental seconde en zo toch een mooie derde plaats behaald. Het podium in het eindklassement veiliggesteld: derde plaats! Al met al een geslaagde dag. Podium twee bossen bloemen en een “vette” check. Daar kon ik mee thuiskomen!

groet Jack.

2017-09-25T21:38:05+00:00

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.